ผงออกซาซิลลิน

ผงออกซาซิลลินเป็นยาปฏิชีวนะประเภทเพนิซิลิน-ที่ใช้รักษาโรคติดเชื้อแบคทีเรีย เป็นยาปฏิชีวนะในกลุ่มเบต้า-แลคตัม และเป็นเพนิซิลลินที่ต้านทานต่อเพนิซิลลิเนสโดยเฉพาะ- ซึ่งหมายความว่ามันสามารถต่อสู้กับแบคทีเรียที่สร้างเอนไซม์ (เพนิซิลลิเนส) ซึ่งปกติจะทำลายเพนิซิลลินทั่วไป เช่น แอมม็อกซิซิลลิน ผลิตภัณฑ์นี้มีฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียโดยจับกับโปรตีนที่จับกับเพนิซิลิน- (PBP) ซึ่งเป็นเอนไซม์ที่จำเป็นในการสังเคราะห์ผนังเซลล์ของแบคทีเรีย ด้วยการยับยั้ง PBP ออกซาซิลลินจะขัดขวาง-การเชื่อมโยงข้ามของสายโซ่เพปทิโดไกลแคน ส่งผลให้ผนังเซลล์ไม่เสถียรและการสลายของแบคทีเรีย ผลิตภัณฑ์นี้แตกต่างจากเพนิซิลลินธรรมชาติตรงที่ผลิตภัณฑ์นี้มีความทนทานต่อการย่อยสลายโดยเอนไซม์เบต้า-แลคตาเมสที่ผลิตโดยแบคทีเรียบางชนิด โดยเฉพาะเชื้อ Staphylococcus aureus

มณฑลส่านซี Medibridge Biotech Co., Ltd. มุ่งเน้นไปที่การจัดหาวัตถุดิบทางเภสัชกรรมและการวิจัย-การใช้สารประกอบ เราสนับสนุนลูกค้าด้วยคุณภาพที่มั่นคง การสื่อสารเกี่ยวกับข้อกำหนดที่ชัดเจน ตัวเลือกบรรจุภัณฑ์ที่ยืดหยุ่น และ-การสนับสนุนที่เกี่ยวข้องกับเอกสารสำหรับขั้นตอนต่างๆ ของโครงการ

ออกซาซิลลินทำหน้าที่เป็นอะนาล็อกเชิงโครงสร้างของอะลานีน D-อะลานิล-D- โดยเลือกจับกับ-เรซิดิวซีรีนไซต์ที่ทำงานอยู่ของโปรตีนการจับเพนิซิลลิน-ที่จำเป็น (PBPs ซึ่งส่วนใหญ่เป็น PBP1, PBP2 และ PBP3) ในแบคทีเรียแกรม-เชิงบวก การจับโควาเลนต์นี้ยับยั้งการทำงานของทรานส์เพปทิเดสอย่างถาวร โดยปิดกั้นการเชื่อมโยงข้ามเพปไทด์-ของสายโซ่เพปทิโดไกลแคนที่อยู่ติดกันในระหว่างการสังเคราะห์ผนังเซลล์ ผลที่ตามมาคือโครงสร้างอ่อนแอลงทำให้เกิดการบวมของออสโมติก การแตกของเมมเบรน และการกระตุ้นเอนไซม์ออโตไลติกภายนอก

ต่างจากเพนิซิลลินมาตรฐาน ออกซาซิลลินประกอบด้วยสายด้านข้างขนาดใหญ่ 5-เมทิล-3-ฟีนิล-1,2-oxazole-4-คาร์บอนิลที่ติดอยู่กับแกนกลางของกรด 6-อะมิโนเพนิซิลลานิก (6-APA) โครงสร้างเชิงพื้นที่นี้สร้างอุปสรรคสำคัญรอบๆ วงแหวน -lactam ซึ่งป้องกันไม่ให้ Staphylococcal -lactamases (เพนิซิลลิเนส) เข้าถึงและไฮโดรไลซ์พันธะเอไมด์ทางกายภาพ ผลก็คือ มันยังคงมีฤทธิ์ฆ่าเชื้อแบคทีเรียที่แข็งแกร่งต่อสายพันธุ์ที่ทนต่อการผลิตเพนิซิลิเนสและต้านทานเพนิซิลลิน

การจำแนกฟีโนไทป์: ทำหน้าที่เป็นยาปฏิชีวนะอ้างอิงมาตรฐานในการทดสอบความไวเพื่อแยกความแตกต่าง Staphylococcus aureus ที่ไวต่อยาเมธิซิลลิน (MSSA) จากเมธิซิลิน-เชื้อ Staphylococcus aureus ที่ดื้อยา (MRSA)

การเปรียบเทียบความต้านทาน: ใช้เป็นเครื่องหมายพื้นฐานในการกำหนดจุดตัดความเข้มข้นในการยับยั้งขั้นต่ำ (MIC) ในการทำโปรไฟล์แบบแยกทางคลินิกและการศึกษาทางระบาดวิทยา

การกำหนดเป้าหมาย mecA Expression: ใช้ในการวิจัยเพื่อตรวจสอบสายพันธุ์ MRSA ที่แสดง PBP2a (หรือ PBP2') ซึ่งเป็นทรานเปปทิเดสที่มีสัมพรรคภาพต่ำ-ที่ได้รับจากยีน mecA หรือ mecC

การคัดกรองสารยับยั้ง: ทำหน้าที่เป็นสารควบคุมในการตรวจทางผลึกศาสตร์และชีวเคมีที่มุ่งเป้าไปที่การระบุตัวปรับสภาพอัลโลสเตอริกหรือสารประกอบใหม่ที่จะคืนความไวของ PBP2a ต่อ -ยาปฏิชีวนะแลคตัม

การประเมินแบบเสริม: ใช้บ่อยในการทดสอบการทำงานร่วมกันของตารางหมากรุกกับสารสกัดจากธรรมชาติ โพลีฟีนอลจากพืช หรืออนุภาคนาโน เพื่อระบุตัวเลือกที่จะลด Oxacillin MICs ลงจากสายพันธุ์ที่ต้านทาน

การวิจัยปั๊ม Efflux: ใช้ในการตรวจประเมินกิจกรรมของปั๊มไหลออกของการดื้อยาหลายขนานของแบคทีเรีย (MDR) (เช่น NorA) โดยการวัดการเปลี่ยนแปลงความไวเมื่อมีสารยับยั้งที่เหมาะสม

เครื่องหมายการเลือกพลาสมิด: ทำหน้าที่เป็นสารคัดเลือกสำหรับการรักษาพลาสมิดชนิดรีคอมบิแนนท์ที่มี-ยีนต้านทานแลคตาเมส (bla) ในระบบการแสดงออกของแบคทีเรียแกรม-เชิงบวก

การเหนี่ยวนำความเครียดของซองจดหมายเซลล์: ใช้ในอณูพันธุศาสตร์เพื่อกระตุ้นความเครียดของผนังเซลล์ของแบคทีเรีย-วิถีการตอบสนองสำหรับการศึกษาสภาวะสมดุลของเปลือกโลก